• 1970களில் ஏழைகள் மற்றும் சமூகத்தின் விளிம்புநிலையில் உள்ள மக்களுக்கு நீதியை எளிதில் கிடைக்கச் செய்வதற்காக உருவாக்கப்பட்ட முக்கியமான நீதித்துறைப் புதுமையாக பொது நல வழக்கு (Public Interest Litigation - PIL) விளங்குகிறது. இதன் மூலம், வழக்குத் தொடரும் தகுதி (locus standi) குறித்த கடுமையான விதிகள் தளர்த்தப்பட்டு, பாதிக்கப்பட்டவர்களின் சார்பாக மூன்றாம் நபர்களும் வழக்கு தொடர அனுமதிக்கப்பட்டனர். மேலும், நீதிமன்றங்கள் தாமாக முன்வந்து (suo motu) பொதுப் பிரச்சினைகளை விசாரணைக்கு எடுத்துக்கொள்ளும் அதிகாரமும் விரிவுபடுத்தப்பட்டது.
• ஆனால், காலப்போக்கில் இந்த அதிகாரம் தவறாகப் பயன்படுத்தப்படுவதாகக் கவலைகள் எழுந்தன.
• சமீபத்தில், சபரிமலை வழக்கின் தொடர்ச்சியான விசாரணைகளின் போது, "குறிப்பிட்ட நோக்கத்துடன் தாக்கல் செய்யப்படும் வழக்குகள்" (agenda-driven litigation) அதிகரித்துள்ளதைச் சுட்டிக்காட்டி, மத்திய அரசு PIL அமைப்பை முழுமையாக மறுபரிசீலனை செய்ய வேண்டும் என்று உச்ச நீதிமன்றத்திடம் வலியுறுத்தியுள்ளது.

PIL வழக்குகளை யார் தாக்கல் செய்யலாம்? நீதிமன்றம் எங்கே வரம்பு வரைய வேண்டும்?

• PIL-இன் வளர்ச்சி 1979ஆம் ஆண்டில் வழங்கப்பட்ட Hussainara Khatoon vs Home Secretary, State of Bihar தீர்ப்பிலிருந்து தொடங்கியது. இதன் மூலம், பாதிக்கப்பட்ட நபரே வழக்கு தொடர வேண்டும் என்ற பாரம்பரிய கொள்கையிலிருந்து விலகி, பிரதிநிதித்துவ அடிப்படையில் வழக்குகள் தொடர அனுமதி வழங்கப்பட்டது.
• இதனால், சமூக மற்றும் பொருளாதார தடைகளால் நீதிமன்றத்தை அணுக முடியாத மக்களின் சார்பாக மற்றவர்கள் வழக்குத் தொடர முடிந்தது.
• ஆனால் பின்னர், நேரடியாக பாதிக்கப்படாத குடிமக்களும் "பொதுநலன்" என்ற அடிப்படையில் வழக்குத் தொடரத் தொடங்கினர். இதனால், நீதிமன்றங்கள் பல்வேறு சிக்கலான மற்றும் வரையறுக்கப்படாத பிரச்சினைகளில் தலையிட வேண்டிய நிலை ஏற்பட்டது.
• என் கருத்துப்படி, நீதிமன்றத்தின் அதிகாரம் முடிந்தவரை நேரடியாக பாதிக்கப்பட்டவர்களால் அல்லது குறைந்தபட்சம் அந்த விவகாரத்தில் தெளிவான நலன் கொண்டவர்களால் பயன்படுத்தப்பட வேண்டும்.
• அதே நேரத்தில், பழைய கடுமையான locus standi விதிகளை மீண்டும் கொண்டு வரக்கூடாது. ஏனெனில், ஏழைகள் மற்றும் புறக்கணிக்கப்பட்ட மக்களுக்கு நீதியை அணுகுவதில் உள்ள கட்டமைப்பு சார்ந்த தடைகள் இன்னும் நீங்கவில்லை.
• உதாரணமாக, அரசு நடவடிக்கையால் வீடுகள் இடிக்கப்பட்ட மக்களுக்கு நீதிமன்றத்தை அணுகும் வசதி இல்லாமல் இருக்கலாம். அப்படிப்பட்ட சூழ்நிலையில், அவர்களுக்காக மூன்றாம் நபர்கள் வழக்கு தொடர அனுமதிக்கப்பட வேண்டும். இது வெறும் பிரதிநிதித்துவ நடவடிக்கை அல்ல; சட்டத்தின் ஆட்சி (Rule of Law) நிலைநிறுத்தப்பட வேண்டும் என்ற அரசியலமைப்பு உறுதியின் வெளிப்பாடாகும்.

PIL-கள் நீதித்துறை வரம்பு மீறலுக்கு வழிவகுக்கிறதா?

• இந்தக் கவலை நியாயமானதே.
• பல நேரங்களில், நிர்வாகத்தின் செயலற்ற தன்மைக்கு பதிலளிக்க நீதிமன்றங்கள் முன்வந்துள்ளன. அப்போது, இத்தகைய சிக்கலான பிரச்சினைகளை கையாள நீதிமன்றங்களுக்கு நிறுவன ரீதியான திறன் (institutional competence) உள்ளதா என்ற கேள்வி எழுகிறது.
• என் கருத்தில், திறமையான வழக்கறிஞர்களின் உதவியுடனும் வலுவான வாதங்களுடனும் நீதிமன்றங்கள் இத்தகைய பிரச்சினைகளை கையாள முடியும்.
• அதே நேரத்தில், நிர்வாகம் மற்றும் சட்டமன்றத்திற்கு ஒதுக்கப்பட்ட துறைகளில் தலையிடாமல் இருக்க நீதிமன்றங்கள் பலமுறை சுயக்கட்டுப்பாட்டையும் காட்டியுள்ளன.
• உதாரணமாக, 2025 ஏப்ரல் 29 அன்று வெறுப்புப் பேச்சு (hate speech) தொடர்பாக புதிய சட்டங்களை இயற்றுமாறு கோரிய மனுவை உச்ச நீதிமன்றம் நிராகரித்து, அந்த பொறுப்பை சட்டமன்றத்திற்கே விட்டது.
• ஆனால், சில PIL வழக்குகளில் நேரடியாக பாதிக்கப்பட்ட தரப்பினரின் கருத்து கேட்கப்படாமல் தீர்ப்புகள் வழங்கப்பட்டுள்ளன.
• 2000களின் நடுப்பகுதியில், டெல்லி உயர்நீதிமன்றத்தில் நடந்த குடிசை அகற்றும் வழக்குகள் இதற்கு உதாரணம். குடியிருப்போர் நலச்சங்கங்கள் தாக்கல் செய்த PIL-களில் குடிசைவாசிகள் தரப்பினராக சேர்க்கப்படவில்லை.
• அதேபோல், சுற்றுச்சூழல் ஆர்வலர் M. C. Mehta தாக்கல் செய்த பல சுற்றுச்சூழல் வழக்குகள், மிகப் பெரிய மற்றும் சிக்கலான பிரச்சினைகளை நீதிமன்றங்கள் மட்டும் தீர்க்க முடியாத வரம்புகளையும் வெளிப்படுத்துகின்றன.

உண்மையான வழக்குகளைத் தடுக்க தாக்கல் செய்யப்படும் ‘Ambush PIL’-களை எப்படி கட்டுப்படுத்தலாம்?

• சமீப காலங்களில், தரமற்ற மனுக்களை விரைவாக தாக்கல் செய்து, அவை நிராகரிக்கப்படுவதன் மூலம் உண்மையான மனுதாரர்கள் நீதிமன்றத்தை அணுகுவதைத் தடுக்கும் முயற்சிகள் அதிகரித்துள்ளன.
• இத்தகைய மனுக்கள் பெரும்பாலும் அரசியல் அல்லது தனிப்பட்ட நோக்கங்களால் தூண்டப்படுகின்றன.
• இவை PIL அமைப்பின் மீதான நம்பிக்கையை பாதிக்கின்றன. உண்மையான மற்றும் போலியான PIL-களை வேறுபடுத்துவது எளிதல்ல. இதன் விளைவாக, நீதிமன்றங்கள் மனுதாரர்களின் நோக்கத்தை சந்தேகத்துடன் பார்க்கத் தொடங்கியுள்ளன.
• உச்ச நீதிமன்ற விதிகள், 2013-இன் படி, ஒரு ரிட் மனுவில் எந்த அடிப்படை உரிமை மீறப்பட்டுள்ளது என்பதைத் தெளிவாகக் குறிப்பிட வேண்டும். இல்லையெனில், பதிவகம் (Registry) மனுவை பட்டியலிட மறுக்கலாம்.
• மேலும், தவறான PIL-களைத் தடுக்கும் வகையில் நீதிமன்றங்கள் அபராதங்களையும் விதித்து வருகின்றன.

PIL தீர்ப்புகள் முறையாக அமல்படுத்தப்படுகிறதா?

• PIL தீர்ப்புகள் நடைமுறையில் அமல்படுத்தப்படுவது பெரும்பாலும் விசாரணை நடத்தும் நீதிபதியின் அணுகுமுறையைப் பொறுத்தது.
• சில நீதிபதிகள் வழக்கை நிலுவையில் வைத்துக்கொண்டு, இடைக்கால உத்தரவுகள் வழங்கி, அவற்றின் அமலாக்கத்தை தொடர்ந்து கண்காணிக்கின்றனர்.
• ஆனால், சமீபகாலமாக உச்ச நீதிமன்றம் இறுதி தீர்ப்பு வழங்கிய பிறகு கண்காணிப்பிலிருந்து விலகும் போக்கு காணப்படுகிறது. இதனால் அமலாக்கத்தில் இடைவெளிகள் உருவாகின்றன.
• என் கருத்துப்படி, தீர்ப்புக்குப் பிறகும் உச்ச நீதிமன்றம் ஒரு அளவுக்கு கண்காணிப்பு அதிகாரத்தைத் தக்க வைத்திருக்க வேண்டும். அவசியமான இடங்களில் நீதிமன்ற அவமதிப்பு (Contempt) நடவடிக்கைகளும் எடுக்கப்பட வேண்டும்.
• இல்லையெனில், நீதிமன்ற உத்தரவுகளை அலட்சியப்படுத்தும் கலாச்சாரம் உருவாகும் அபாயம் உள்ளது.

Amicus Curiae-யின் (நீதிமன்ற உதவி வழக்கறிஞர்) பங்கு குறித்து வழிகாட்டுதல்கள் தேவைதானா?

• PIL வழக்குகளில் Amicus Curiae-க்கு வழங்கப்படும் பங்கு சில கவலைகளை ஏற்படுத்துகிறது.
• சிக்கலான வழக்குகளில், சில நேரங்களில் Amicus-இன் பங்கு அளவுக்கு மீறி விரிவுபடுத்தப்படுவதால், பாதிக்கப்பட்ட தரப்பினரின் கருத்தைக் கேட்கும் அடிப்படை உரிமை பாதிக்கப்படலாம்.
• உதாரணமாக, T.N. Godavarman Thirumulpad vs Union of India வழக்கில், Amicus பல கட்டங்களில் மனுக்கள் தாக்கல் செய்து, மனுதாரரின் வழக்கறிஞரைப் போன்ற பங்கை ஏற்றார்.
• எனவே, Amicus Curiae-யின் பங்கு குறித்து தெளிவான வழிகாட்டுதல்கள் உருவாக்கப்படுவது வரவேற்கத்தக்கது.
• என் கருத்தில், Amicus எந்த ஒரு தரப்புக்கும் ஆதரவாகச் செயல்படாமல், அனைத்து தரப்பினரின் வாதங்களையும் சமநிலையுடன் நீதிமன்றத்திற்கு எடுத்துரைக்க வேண்டும்.

PIL அமைப்பை வலுப்படுத்த என்ன சீர்திருத்தங்கள் தேவை?

• PIL-கள் நன்கு ஆய்வு செய்யப்பட்டதாக இருக்க வேண்டும்.
• ஏற்கனவே உள்ள சட்டங்கள் அல்லது அரசின் செயல்பாடு/செயலற்ற தன்மையை மட்டுமே சவால் செய்ய வேண்டும்.
• நீதிமன்றத்திடம் கொள்கை முடிவுகளை எடுக்கக் கோரக் கூடாது.
• உதாரணமாக, Uniform Civil Code கொண்டு வர வேண்டும் என்று PIL தாக்கல் செய்வது பொருத்தமல்ல.
• PIL-கள் முதலில் உருவாக்கப்பட்ட அடிப்படை நோக்கத்திற்குத் திரும்ப வேண்டும்.
• அதாவது, ஹேபியஸ் கார்பஸ் (Habeas Corpus) கொள்கையின் விரிவாக்கமாக, தங்களால் நீதிமன்றத்தை அணுக முடியாத மக்களின் சார்பாக மற்றவர்கள் வழக்குத் தொடரும் அமைப்பாக PIL செயல்பட வேண்டும்.
• அவ்வாறு நடந்தால்தான் PIL அமைப்பு தனது நம்பகத்தன்மையையும் சட்டப்பூர்வமான மதிப்பையும் தொடர்ந்து தக்க வைத்துக்கொள்ளும்.